Pastoral

Pastoral

PRIMARIA-BBDD semana do 09 ó 13 MARZO 2020

LUNS, 09 DE MARZO 2020



Bo día!
Durante esta semana imos traballar un tema importante para todos. Sabedes que día foi onte? Sabedes que se conmemora e por que? Onte foi 8 de marzo: o Día da Muller. Resúltavos coñecido este día? Sabedes por que se celebra? Algún de vos sabe cal é a data do “Día do Home”? Sabedes que é o machismo e o feminismo? Son os homes e as mulleres iguais na escola, no seu traballo ou dentro da súa familia? Coñecedes o significado da palabra “estereotipo”?

Ao longo desta semana falaremos moito sobre este tema que é tan importante. Hoxe, tan só vos imos deixar con esas preguntas de antes para que o pensedes e compartades cos vosos compañeiros a vosa opinión. Esta semana falaremos sobre as mulleres, polo tanto, trataremos o RESPETO. 

E á última das preguntas de antes vos axudaremos con este vídeo.



REFLEXIÓN:
Cantos de vos pensastes que a maioría dos obxectos que se podíamos ver no vídeo eran de homes?

ORACIÓN:



MARTES, 10 DE MARZO 2020

Bo día!



Continuamos co tema da semana: a igualdade entre homes e mulleres. E seguimos a falar un pouco dos estereotipos, de cousas que son para homes e cousas que son para as mulleres. Pensamos que hai cousas que son para homes e outras para mulleres? Ou para nenos ou nenas?




Imos ver un vídeo sobre os catálogos de xoguetes:




REFLEXIÓN:

Por que credes que nos catálogos fan estas distincións? Porque é certo que ás nenas lles gusta máis cociñar ou pasear os carriños dos bebés? As nenas cociñan, porque na casa é a nai a que cociña? O problema cos estereotipos, ademais de que son absurdos, é cando algunha persoa quere saír deles... Como miraríamos a un compañeiro que mañá decide vir ao cole maquillado ou coas unllas pintadas? Non nos parecería mal. Na maioría dos casos, o respectaremos... pero vai ter que aguantar miradas, comentarios e críticas. E lle vai facer dano. Pensando nisto, somos todos iguais ou os nenos e as nenas sodes diferentes entre vos?

PALABRA DE XESÚS:
"‑¿Como é que ti, sendo xudeu, me pides a min, muller samaritana, que che dea de beber?"
!!!!!!!Xesús non facía distinción: nin por lugar de procedencia, nin por sexo.

ORACIÓN:


MÉRCORES, 11 DE MARZO

Bo día!

Hoxe imos comezar cun vídeo sobre igualdade de xénero onde aparecen una serie de preguntas que lles fan a uns nenos e nenas de Primaria, coma vos. Se vos parece, poderiamos facer unha reflexión directamente durante o vídeo. Cando poñan unha pregunta, respondédea vos durante medio minutiño e logo escoitade que opinan estes rapaces:



REFLEXIÓN: Sodes conscientes de que existen tantos estereotipos, incluso sobre a personalidade dos nenos e das nenas?

Incluimos un par de imaxes informativas sobre o coronavirus e as precaucións a ter para minimizar os contaxios, para repasar cos rapaces e rapazas:




ORACIÓN:

Noso Pai que estás no Ceo,
santificado sexa o teu nome,
veña o teu Reino,
fágase a túa vontade aquí na terra coma no Ceo.
Danos hoxe o noso pan de cada día;
perdoa as nosas ofensas
como tamén perdoamos nós
a quen nos ten ofendido;
e non nos deixes caer na tentación
mais líbranos do mal.

  
XOVES, 12 DE MARZO

Bo día!



Continuamos a semana falando sobre a muller e, nesta ocasión, imos volver a centrarnos na igualdade pero dende outro punto de vista. Veremos un vídeo pero o pararemos no minuto 1:07



Que credes que vai suceder agora? Merecen algunha recompensa polo seu traballo xuntos? Fixeron o mesmo traballo entre os dous ou traballou un máis que outro? Continuemos co vídeo a ver que sucede...

REFLEXIÓN:
Neste vídeo fálase de México pero, sabiades que en España existen moitos traballos nos que unha muller gaña menos diñeiro ca un home aínda que desempeñen as mesmas funcións? Por que credes que sucede isto? Coñeces algunha persoa á que lle pase algo parecido no seu traballo? Parécevos xusto?

ORACIÓN:

VENRES, 13 MARZO 2020

Naquel tempo, chegou Jesús a un pobo de Samaría chamado Sicar; alí estaba o manancial de Jacob. Jesús, canso do camiño, estaba sentado xunto ao manancial. Era ao redor do mediodía.
Chega unha muller de Samaría a sacar auga, e Xesús dille:
– Dáme de beber.
– Como ti, sendo xudeu, pídesme de beber a min, que son muller samaritana?
– Se coñeceses o don de Deus e quen é o que che pide de beber, pediríaslle ti, e el daríache auga viva.
– Señor, se non tes cubo e o pozo é fondo, de onde sacas a auga viva?
– O que bebe desta auga volve ter sede, pero o que beba da auga que eu lle darei, nunca máis terá sede: a auga que eu lle darei converterase dentro del nun chafariz de auga que salta ata a vida eterna.
– Señor, dáme esa auga: así non terei máis sede, nin terei que vir aquí a sacala.
– Sei que vai vir o Mesías, o Cristo, cando veña el diránolo todo.
– Son eu: o que fala contigo... (Jn 4, 15-42)

REFLEXIÓN/EXPLICACIÓN:
«Dáme de beber» A sinxela petición de Jesús é o comezo dun diálogo, mediante o cal El, con gran delicadeza, entra no mundo interior dunha persoa á cal, segundo os esquemas sociais, non debería nin sequera dirixirlle a palabra. Xesús cando ve a unha persoa vai adiante porque ama.

Non se detén nunca ante unha persoa por prexuízos. Jesús ponse ante a súa situación, sen xulgala, facéndoa sentir considerada, recoñecida, e suscitando así nela o desexo de ir máis aló da rutina cotiá.

A muller queda tocada por este encontro: dirixe a Jesús eses interrogantes profundos que todos temos dentro, pero que a miúdo ignoramos. Tamén nós temos moitas preguntas que facer, pero non atopamos o valor de dirixilas a Jesús! A Coresma é o tempo oportuno para mirarnos dentro, para facer emerxer as nosas necesidades espirituais máis auténticas, e pedir a axuda do Señor na oración. O exemplo da samaritana convídanos a expresarnos así: «Jesús, dáme desa auga que saciará a miña sede eternamente».

ORACIÓN:
Señor Xesús,
Douche grazas por este mundo, onde podo atopar toda clase de persoas.
Abre os meus ollos para que acepte as diferenzas, e aprenda a respectalas. AMÉN.

ESO-BBDD semana do 09 ó 13 MARZO 2020


LUNS, 09 MARZO 2020

Bo día!!!!!

Durante esta semana imos traballar un tema importante para todos. Sabedes que día foi onte? Sabedes que se conmemora, e por que?

Onte foi 08 de marzo. É o denominado día da muller, antigamente día da muller traballadora...pero esa nomenclatura a estamos a abandoar...as mulleres que non traballan non teñen dereito a loitar polos seus dereitos? E cando falamos de traballar, entendemos traballar fora da casa, e cun soldo, pero moitas mulleres non traballan fora da casa, non teñen ese soldo...pero tampouco se pode dicir que non traballan: tirar dunha casa, de fillos ou pais dependentes, é un traballo moito máis duro que outros moitos.
Pero...que necesidade hai de traballar este tema? Non está superado? Non sabemos todos que homes e mulleres somos iguais e temos os mesmos dereitos? Pois a realidade non di iso. Hai moitísimos datos que amosan o contrario, dende a cantidade de mulleres que ocupan postos de responsabilidade, á brecha salarial que existe entre homes e mulleres (porque si, en pleno século XXI, en España, aínda hai mulleres que reciben menos soldo por facer o mesmiño traballo cun home.
Ó longo desta semana queremos traballar este tema dende o que a nós nos parece que é o núcleo do problema: a educación, ó noso nivel, porque todos e todas nós seguimos tendo un fondo machista, seguimos participando de condutas machistas. Queremos recoñecelas, e superalas e converternos en feministas (porque por certo, segundo a RAE: feminismo é o principio de igualdade entre homes e mulleres...así que, se non somos feministas, somos machistas)
Hoxe, imos comezar cos ESTEREOTIPOS: segundo a definición que se recolle na RAE, un estereotipo consiste nunha imaxe estruturada e aceptada pola maioría das persoas como representativa dun determinado colectivo. Nós pretendemos romper cos estereotipos de xénero, porque dende o momento que etiquetamos a homes segundo uns criterios e a mulleres con outros diferentes...onde está a igualdade?
Vexamos un vídeo:

REFLEXIÓN: Cremos que hai profesións que se lle dan mellor ós homes que ás mulleres? Na nosa cabeza, cando escoitamos “militar”...a imaxe mental é un home ou unha muller? Se falamos en xeral...dicimos médico e enfermeira? E na linguaxe...somos inclusivos? Dicimos unha xuíz, ou unha xuíza? Unha presidente ou unha presidenta?
PALABRA DE XESÚS: neste punto, queremos resaltar a clara opción de Xesús pola igualdade entre homes e mulleres. Hai moitos exemplos no Novo Testamento no que se amos sen dúbida o lugar importante que as mulleres tiveron na súa vida, e a forma revolucionaria (sobre todo tendo en conta a época na que viviu) de relacionarse con elas, como iguais.
Como primeira mostra, a Palabra de hoxe: “Quen de entre vós non teña pecado, que lle tire a primeira pedra”. Aquí fálase de xulgar...pero aquí Xesús tamén recoñece que o castigo da muller pode aplicarse de igual forma ós homes.

MARTES, 10 MARZO 2020
Bo día!!!!!
Continuamos co tema da semana: Igualdade entre homes e mulleres, e seguimos a falar un pouco dos estereotipos, de cousas que son para homes e cousas que son para as mulleres. Pensamos que hai cousas que son para homes e outras para mulleres? Ou para nenos ou nenas?
Imos ver un vídeo sobre os catálogos de xoguetes:

REFLEXIÓN: por que credes que nos catálogos fan estas distincións? Por probabilidade? Porque é certo que ás nenas lles gusta máis cociñar e pranchar? Non pode ser que estamos a reproducir e manter estereotipos pasados de moda? As nenas pranchan, porque na casa é a nai a que prancha? O problema cos estereotipos, ademais de que son absurdos, é cando algunha persoa quere saír deles...como miramos a un compañeiro que mañá decide vir ó cole maquillado ou coas uñas pintadas? Non nos parece mal. Na maioría dos casos, o respectaremos...pero vai ter que aguantar miradas, cobadazos, que se fale del. E lle vai facer dano. E aí é onde está o problema, somos todos iguais, tempos que poder facer as mesmas cousas sen sufrir.
PALABRA DE XESÚS: ‑¿Como é que ti, sendo xudeu, me pides a min, muller samaritana, que che dea de beber? Xesús non facía distinción: nin por lugar de procedencia, nin por sexo.
ORACIÓN: Padre Nuestro.

MÉRCORES, 11 MARZO 2020
Bo día!!!!!
O tema que traemos hoxe, dentro do día da Muller, é a publicidade. Algunha vez nos paramos a pensar cal é o papel que ten a muller na publicidade? Por sorte, os estereotipos de xénero cada vez están máis superados, e os anuncios de deterxentes, de electrodomésticos ou de produtos para bebés, están sendo protagonizados por homes (aínda que concretamente os anuncios de bebés, soen amosar “pais desastre”), e os de coches, por exemplo, tamén por mulleres. Pero iso non quere dicir que a publicidade non siga a ser SEXISTA. Imos ver algunhas imaxes:






Tamén un vídeo:

REFLEXIÓN: Pensa nos anuncios que puxemos...que necesidade hai en todos eles de utilizar o corpo da muller? Non vos parece que están “cosificando” ás mulleres? Non vos sentides como “gando”? Credes que se vende máis con este tipo de anuncios? Isto sucede tamén nos videoclips...a forma de bailar, que as bailarinas sexan mulleres na meirande parte dos videoclips, a roupa que levan...por que?
O Instituto da Muller sinala os factores que determinan que un contido sexa sexista. Entre eles, destacan os seguintes:
Xustificar comportamentos ou actitudes que impliquen violencia contra a muller.
Exhibir o corpo feminino como reclamo de venda cando sexa alleo ao contido do anuncio e do anunciado.
Utilizar á muller e reducir o seu corpo a un mero obxecto sexual.

Incluimos un par de imaxes informativas sobre o coronavirus e as precaucións a ter para minimizar os contaxios, para repasar cos rapaces e rapazas:





PALABRA DE XESÚS: “Estaban alí María Magdalena e mais a outra María, sentadas fronte ó sepulcro.” Non nos esquezamos de que as mulleres foron as que acompañaron a Xesús na cruz, es as primeiras en decatarse da Resurrección...isto si que é darlles un lugar na historia.

ORACIÓN: Ave María.

XOVES, 12 MARZO 2020

Bo día!!!!!
Hoxe damos un paso máis, e imos traballar os MICROMACHISMOS... Un  micromachismo fai referencia a accións ou actitudes sexistas socialmente aceptadas ou encubertas.

Vexamosun vídeo, no que algunhas mulleres importantes explican coma elas tamén está sometidas a  algúns micromachismos:





REFLEXIÓN: cres que os micromachismos están presentes no día a día? Danse máis en homes ou en mulleres? Ti cres que cometes algún? Hai moitos mási...sabes algún?
(outros exemplos para comentar: os homes que silvan ás mulleres pola rúa, que tocan o cu, que din piropos, que miran de arriba a abaixo...)

PALABRA DE XESÚS: “Cando ían de camiño, entrou en certa aldea, e unha muller chamada Marta acolleuno na súa casa. Esta tiña unha irmá chamada María, que sentada ós pés do Señor, escoitaba as súas palabras. Marta, en troques, estaba moi apurada co labor da casa; e achegándose a el, díxolle:
‑Señor, ¿non che importa que a miña irmá me deixe a min o traballo? Dille que me bote unha man.
Pero o Señor respondeulle:
‑Marta, Marta, preocúpaste e desacóugaste con tantas cousas, pero soamente unha é a necesaria. María escolleu a mellor parte, e esa nunca se lle vai quitar.

EXPLICACIÓN: Xesús visita a Marta e María. Unha non fai máis que “servir” a Xesús, facer a comida, anrranxar a casa...e a outra deixa todo para escoitar a Xesús. A primeira quéixase, e Xesús di que é a outra a que fai ben...unha vez máis, pensa na época de Xesús, e “para que servian as mulleres”. Definitivamente a forma de actuar de Xesús e revolucionaria.

VENRES, 13 MARZO 2020

Continuamos o noso viaxe pola Coresma coa lectura deste domingo:

Naquel tempo, chegou Jesús a un pobo de Samaría chamado Sicar...; alí estaba o manancial de Jacob. Jesús, canso do camiño, estaba sentado xunto ao manancial. Era ao redor do mediodía.
Chega unha muller de Samaría a sacar auga, e Xesús dille:
– Dáme de beber».
– Como ti, sendo xudeu, pídesme de beber a min, que son muller samaritana?
– Se coñeceses o don de Deus e quen é o que che pide de beber, pediríaslle ti, e el daríache auga viva.
– Señor, se non tes cubo e o pozo é fondo, de onde sacas a auga viva?
– O que bebe desta auga volve ter sede, pero o que beba da auga que eu lle darei, nunca máis
terá sede: a auga que eu lle darei converterase dentro del nun chafariz de auga que salta ata a vida eterna.
– Señor, dáme esa auga: así non terei máis sede, nin terei que vir aquí a sacala.
– Sei que vai vir o Mesías, o Cristo, cando veña el diránolo todo.
– Son eu: o que fala contigo...
Jn 4, 15-42


REFLEXIÓN-EXPLICACIÓN: «Dáme de beber» A sinxela petición de Jesús é o comezo dun diálogo, mediante o cal El, con gran delicadeza, entra no mundo interior dunha persoa á cal, segundo os esquemas sociais, non debería nin sequera dirixirlle a palabra. Xesús cando ve a unha persoa vai adiante porque ama.
Non se detén nunca ante unha persoa por prexuízos. Jesús ponse ante a súa situación, sen xulgala, facendo que senta considerada, recoñecida, e suscitando así nela o desexo de ir máis aló da rutina cotiá.
A muller queda tocada por este encontro: dirixe a Jesús eses interrogantes profundos que todos temos dentro, pero que a miúdo ignoramos. Tamén nós temos moitas preguntas que facer, pero non atopamos o valor de dirixilas a Jesús! A coresma é o tempo oportuno para mirarnos dentro, para facer emerxer as nosas necesidades espirituais máis auténticas, e pedir a axuda do Señor na oración. O exemplo da samaritana convídanos a expresarnos así: «Jesús, dáme desa auga que saciará a miña sede eternamente».
Que pregunta, SOBRE TI, lle farías a Xesús???? En canto ós prexuízos dos que fala a reflexión...temos prexuízos???dámonos conta deles???intentamos que non nos afecten á hora de actuar????

ORACIÓN:
Señor Xesús,
Douche grazas por este mundo, onde podo atopar toda clase de persoas.
Abre os meus ollos para que acepte as diferenzas, e aprenda a respectalas. AMÉN.




ESO-BBDD semana del 02 al 06 MARZO 2020


LUNES, 02 MARZO 2020

Buenos días!!!!!
Retomamos el tema que empezamos a introducir el jueves pasado con la celebración de la Ceniza. Durante esta semana, trabajaremos la Cuaresma, intentaremos entender, de una vez por todas, qué es, para qué sirve y que vamos a sacar nosotros de ella.
Empezamos por el dibujo que ya veíamos el jueves: es una representación del "año litúrgico", es decir, los diferentes momentos o "tiempos" en los que se divide el año, para los cristianos. Conocemos el Adviento, y ya nos suena la Cuaresma. El dibujo muestra la importancia que tiene la Cuaresma, como preparación a la Semana Santa y la Pascua, que es el momento más "alto" del calendario...pero ¿por qué? Pues porque con la Semana Santa recordamos el sacrificio de Jesús, que dio su vida demostrando que era el Hijo de Dios, y nos trae la Pascua, que es la celebración de la Vida que vence a la muerte, que lo bueno gana, que si seguimos a Jesús, si nos tomamos esto en serio, descubriremos una VIDA, así con mayúsculas, con más sentido, más profunda y más feliz, para nosotros y para todos.
¿La parte "mala"? pues que hacer las cosas bien, normalmente supone un esfuerzo. Y en esta sociedad no se lleva esforzarse. Pero para eso están los BBDD, para guiarnos en ese esfuerzo, porque vamos a ir trabajando esas pequeñas (o grandes) acciones que nos guiarán a la Pascua, sacando LA MEJOR VERSIÓN DE NOSOTROS MISMOS.
Durante estos días, tendremos una serie de acciones y actitudes que debemos revisar para poder renovar y dar color a nuestros corazones. Durante esta semana, nos centraremos en esas actitudes e intentaremos, juntos, cambiar pequeñas cosas que den un gran giro en nuestra vida.

REFLEXIÓN:
Las actitudes son: ORACIÓN, AYUNO y LIMOSNA...¿qué crees que significan?
ORACIÓN: decir un Padre Nuestro mientras pensamos en que tengo que estudiar un ratito para luego tirarme toda la tarde con la Play, con el móvil, con la tele...
AYUNO: dejar de comer alguna cosilla, mientras me hincho a otras cosas.
LIMOSNA: dar algún eurillo por cumplir y tener la conciencia tranquila.
¿somos capaces de entender que hacer las cosas así no valen de nada? Durante esta semana, intentaremos entender el verdadero sentido de estas actitudes...mientras tanto...
¿Cuál crees que es esa actitud en la que más debes trabajar? ¿Crees que todos necesitamos hacer cambios en nuestro interior durante este tiempo? ¿Hay alguna persona que sea capaz de mantener su corazón lleno de colores en todo momento? Resaltar la idea de que todos nos podemos equivocar, pero que nuestros errores se pueden subsanar con ayuda del Perdón de Dios.
ORACIÓN


¡Ven conmigo en este viaje, Señor!

Y quédate siempre a mi lado.
Ayúdame para que no me desanime
en esta búsqueda
de una fe más alegre,
de una esperanza más fuerte,
de un amor más creativo.



MARTES, 03 MARZO 2020

Buenos días!!!!!
Hoy empezaremos hablando sobre una de las actitudes imprescindibles durante la Cuaresma: la Limosna, que ya empezamos a trabajar el jueves...por eso nos vamos directamente a la:

REFLEXIÓN: ¿os acordáis del vídeo que pusimos sobre la limosna? ¿os acordáis de qué fue lo que escribisteis en la agenda? ¿habéis empezado a trabajar en ello? ¿hay alguien que quiera compartir lo que escribió?
(podemos recordar el vídeo:


Recordamos que la LIMOSNA no es dar un par de eurillos para tranquilizar nuestra conciencia. La limosna tiene dos vertientes:

- Limosna "espiritual" es decir, darnos a nosotros mismos, nuestras cualidades, nuestras virtudes, nuestro tiempo, para mejorar la vida de los que nos rodean (aquí entran las primeras acciones que propone el vídeo) Resaltamos que, en la Cuaresma trabajamos nuestro interior, pretendemos cambiar nuestro corazón, volver a darle color...pero pocas actitudes personales tienen sentido y nos mejoran de verdad, si no tienen trascendencia en los demás.

- Limosna "material", lo que en el cristianismo clásico se llama caridad...pero que nosotros preferimos denominar solidaridad. Son todas esas acciones que tienen como fin mejorar la calidad de vida de otros, y que implican dinero. Está bien que pongamos nuestro granito de arena aportando dinero, colaborando de forma solidaria con diferentes proyectos, pero también es súper necesario reforzar nuestra conciencia crítica, sensibilizarnos de verdad con el padecimiento de los más débiles, reconocer la INJUSTA DESIGUALDAD que se da en el mundo, y ayudar a DENUNCIARLA, ser ciudadanos críticos que culpan a los poderosos, a los que tienen en sus manos el cambio, y no lo realizan por interés, por comodidad...o porque no les compensa.

PALABRA DE JESÚS: retomamos una de las frases que veíamos el viernes: "cuando hagas limosna, no vayas tocando la trompeta por delante, como hacen los hipócritas"

ORACIÓN
Señor, rezarte, no es fácil.
Tú no dejas que me encierre
en mí mismo y me animas
a mantener firmemente los pies en la tierra.
Cuando te acojo en mi corazón, tú me animas
a mirar hacia afuera, a lo lejos, con otros ojos.
Cuando hablas, me dices que cada pobre
que llama a la puerta de mi corazón,
eres tú el que pides mi ayuda.
Tú me enseñas que la limosna
no es dar lo que sobra;
es servir al pobre con veneración.

MIÉRCOLES, 04 MARZO 2020

¡Buenos días!
Durante el Buenos Días de hoy hablaremos sobre otra de las actitudes para la Cuaresma: la Oración. Para ellos, veremos un vídeo (HASTA EL MINUTO 1.28... luego un poco jardín)


REFLEXIÓN: 

Algunas ideas que resaltamos del vídeo:

- ¿Cómo quieres vivir...como si nada fuese un milagro, o como si todo lo sea??? (ojo que son palabras de Albert Einstein, que creía en la segunda, para él, todo era un milagro. Milagros a los que intentaba dar justificación, pero milagros...a ver si nos vamos a pensar que somos más listos que él😜😜)
- Cuando oramos, conectamos con Dios/ La oración real es una conversación en dos direcciones...ojo, que no es que vayamos a escuchar a Dios contestándonos. Tenemos que entender que el fruto, el éxito y la eficacia de la oración, está en sí misma, el fruto es la Paz en el corazón, la tranquilidad que nos da, si aprendemos a hacerlo de verdad (y recuerda que Dios es Dios, no un mago...intenta no pedirle "un piso en la playa"). Pero sí podemos orar porque el mundo vaya mejor...demostrando nuestra intención de hacer que las cosas cambien.

- Tu vida importa, tus elecciones, tus pensamientos, tus oraciones, tus acciones tienen "su eco en la eternidad", es decir, que todos somos importantes, y hasta la última de nuestras acciones tienen repercusión en el mundo, por eso es tan importante ser conscientes de lo que hacemos.

¿crees que ahora entiendes mejor qué es orar? ¿crees que vale la pena intentarlo de verdad?

PALABRA DE DIOS: "Y al orar no repitas palabras inútilmente, como hacen los paganos, que se imaginan que por su mucha palabrería Dios les hará más caso. No seáis como ellos, porque vuestro Padre sabe lo que necesitáis aun antes de habérselo pedido." (Mt 6, 7-9)

ORACIÓN
Señor. Enséñanos a querer. Haz que no tengamos suficiente con querer solo a quienes nos estiman. 
Señor. Enséñanos a pensar solo en los otros y a amar, sobre todo, quienes no son amados. Que suframos con el sufrimiento de los otros. 
Danos la gracia de recordar, cada día, los millones de hombres, hijos tuyos y hermanos nuestros, que mueren de hambre y no merecen morir de hambre., que mueren de frío y no merecen morir de frío. 
Señor ten piedad de los pobres, de los enfermos, de los trabajadores sin trabajo, de los padres ancianos, abandonados por sus hijos, de los hijos pequeños, abandonados por sus propios padres. 
Y perdónanos, Señor, del pecado de haberlos ignorado y abandonado. 
Señor. No permitas que solo nosotros seamos felices. 
Concédenos, por favor, sentir la miseria universal y libéranos de la miseria de nuestro egoísmo. AMÉN

JUEVES, 05 MARZO 2020

¡Buenos días!
Durante estos dos días anteriores, hemos hablado sobre dos actitudes muy importantes para nuestra renovación interior durante la Cuaresma: la Limosna y la Oración. Hoy tocará hablar entonces sobre la última: el Ayuno. ¿Sabríais qué es “ayunar”? Ayunar es no comer...mirad la siguiente imagen:


REFLEXIÓN
Supongamos que, nosotros somos el señor de la izquierda (reconozcámoslo, afortunadamente, estamos más cerca del de la izquierda que del de la derecha) ¿de qué nos vale a nosotros, a Dios o al de la derecha que nosotros dejemos de comer ese pollo? entonces ¿cuál puede ser el verdadero significado del ayuno? ¿Para qué ayunar si hoy vas a seguir tan egoísta, buscando únicamente tu interés, tan indiferente a las necesidades de los demás? ¿Por qué ayunar? Si nuestro ayuno no tiene contenido, una motivación de fondo, no sirve de nada privarnos de la comida… o sustituirla por otra. El Evangelio, en estos días iniciales de la Cuaresma, nos invita a pensar los motivos de nuestras prácticas cristianas. Para nosotros, el ayuno que Dios quiere es que nos preocupemos por las personas que están sufriendo la marginación, la pobreza, el dolor… y necesitan a alguien que les ayude a salir de ahí y recobrar la esperanza. Ante las palabras del Evangelio y también ante otros llamamientos solidarios, gran parte de la gente permanece en la indiferencia, protegidos por una sordera en su conciencia que facilita su comodidad. La globalización de la indiferencia de que nos previene el Papa Francisco. (Laudato si nº 52) Las excusas pueden llegar a expresarse, o quedan en el interior de cada uno, con pensamientos similares a estos: "Con la que está cayendo aquí; ya tengo bastante con resolver mis problemas, ellos se lo han buscado, lo que tienen que hacer es ponerse a trabajar…" 

Nuestros hábitos de consumo cotidiano tienen un impacto mucho mayor del que pensamos sobre las condiciones de vida de millones de persona, sobre el planeta y sobre nosotros mismos. Si cambiamos esos hábitos que sea para mejor la vida de esas personas, directa e indirectamente. Por eso en la tradición de la Iglesia el ayuno va muy unido con la limosna, mejor, con la ayuda a los más desfavorecidos.

Entonces..¿Podríamos hacer ayuno de otras cosas? Por ejemplo, de actos que perjudiquen a los demás, palabras, egoísmo… 
PALABRA DE DIOS: "El ayuno que yo quiero es este, oráculo del Señor: Abrir las prisiones injustas, hacer saltar los cerrojos de los cepos, dejar libres a los oprimidos. Partir tu pan con el hambriento, hospedar a los pobres sin techo, vestir al que ves desnudo, y no encerrarte en ti mismo." (Is 58, 3-7a)

ORACIÓN
¡Cuando ayuno,
me convierto en dueño de mí mismo
y tengo el corazón más disponible!
Las renuncias me abren a la justifica,
a la solidaridad, al servicio.
Estoy abierto a tu Palabra y a tu presencia.
Y del ayuno nace la abundancia.

Viernes 6 de marzo

Buenos días.
Como hablamos la semana pasada, todos los viernes leeremos juntos una cita del Evangelio. En este caso, la correspondiente al Segundo Domingo de Cuaresma:

"Seis días más tarde, Jesús tomó consigo a Pedro, a Santiago y a su hermano Juan, y subió con ellos aparte a un monte alto. Se transfiguró delante de ellos, y su rostro resplandecía como el sol, y sus vestidos se volvieron blancos como la luz. De repente se les aparecieron Moisés y Elías conversando con él. Pedro, entonces, tomó la palabra y dijo a Jesús: “Señor, ¡qué bueno es que estemos aquí! Si quieres, haré tres tiendas: una para ti, otra para Moisés y otra para Elías”. Todavía estaba hablando cuando una nube luminosa los cubrió con su sombra y una voz desde la nube decía: “Este es mi Hijo, el amado, en quien me complazco. Escuchadlo”. Al oírlo, los discípulos cayeron de bruces, llenos de espanto. Jesús se acercó y, tocándolos, les dijo: “Levantaos, no temáis”. Al alzar los ojos, no vieron a nadie más que a Jesús, solo." (Mt. 17,1–8).



REFLEXIÓN:
Jesús, al llegar al alto de ese monte con Pedro, Santiago y Juan, se transfiguró. ¿Sabéis qué es eso? Cuando alguien es desfigurado cambia, y no se parece a lo que era antes, porque la ira, el dolor o un accidente han cambiado su cara, pero para mal. Pues estar transfigurado es algo parecido. Se cambia muchísimo, pero mejorando, más guapo, más luminoso… ¡Hasta la ropa de Jesús se volvió resplandeciente como la misma luz!

Piensa en los momentos en que tú mismo te "DESFIGURAS", dejándote llevar por los malos sentimientos. Además de la cara, también se nos desfigura el corazón, que se vuelve gris. Ahora piensa en cuando te "TRANSFIGURAS", cuando te embarga la felicidad, la alegría, la felicidad, la ilusión, y el corazón brilla en colores...¿qué versión de ti mismo te gusta más? ¿puedo intentar controlar lo que me desfigura y potenciar lo que me transfigura? Recuerda que, muchas veces, son acciones conscientes, es decir, que podemos esforzarnos por dejarnos llevar por lo malo, o resetear y esforzarnos porque nos domine lo bueno.

ORACIÓN


Tú eres el Hijo.
Tú eres el amado.
De ahí nace tu fuerza, tu coraje, tu alegría.
Quiero estar siempre contigo.
Y, como tú, sentirme hijo amado
por el Dios de la belleza y de la ternura.